ਇੱਕ ਸਫਲ ਕਿਸਾਨ ਸਿਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਉਪਲ ਪਿੰਡ ਔਲਖ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਫ਼ਲ ਕਿਸਾਨ ਸਿਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਉਪਲ ਪਿੰਡ ਔਲਖ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਮੁਲਾਕਾਤ
? ਸਿਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਤੁਹਾਡਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ?
-ਮੈਂ ਸੱਤਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਘਣੀਏ ਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬਚਿੱਤਰ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਨਛੱਤਰ ਸਿੰਘ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਪਏ ਡੱਬਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਨਛੱਤਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀਆਂ ਮੱਖੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮੱਖੀਆਂ ਦਿਖਾਈਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਅਜੀਬ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੱਖੀਆਂ ਪਾਲਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਉਠਿਆ।
? ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸ਼ੌਕ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ?
- ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਜਿੱਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਅਖੀਰ ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਗੁਰਬਿੰਦਰ ਕੌਰ ਕੋਲ ਜਿੱਦ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੰਨ 1995 ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ 2000 ਰੁਪਏ ਦਿੱਤੇ। ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਛੱਤਰ ਸਿੰਘ ਮੱਖੀ ਪਾਲਕ ਕੋਲੋਂ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀਆਂ ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਡੱਬੇ ਖਰੀਦ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ।
? ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਕ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਿਵੇਂ ਵਧਾਇਆ?
Read More..
ਇੱਕ ਖਤ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ ਨਾਂਅ ਦੋਸਤੀ ਉਹ ਤਰਾਜੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਤੋਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਦੋਸਤ ਜੋ ਇਸ ਕੱਸਵੱਟੀ ’ਤੇ ਪੂਰੇ ਉਤਰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਰਾ ਕੁ ਮੁਸੀਬਤ ਆਣ ’ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ੍ਹੀ ਰੇਤ ਵਾਂਗ ਕਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾੜਾ ਕੁ ਔਖਾ ਵੇਲਾ ਆਣ ’ਤੇ ਰੁੱਖ ਨਾਲੋਂ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਤਾ ਕੁ ਘਰ ਦੀਆਂ ਬਰੂਹਾਂ ’ਤੇ ਹਨ੍ਹੇਰਾ ਕੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੀਵੇ ਉਠਾ ਭੱਜ ਤੁਰਦੇ ਨੇ। ਕਈ ਕਈ ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਦੋਸਤ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਭੇਤੀ ਬਣ ਕੇ ਖ਼ੁੱਦ ਹੀ ਲੰਕਾ ਢਾਹ ਦਿੰਦੇ ਨੇ। ਖ਼ੁੱਦ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਮਾਣ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਪੰਡ ਨੂੰ ਤੂੜੀ ਦੀ ਪੰਡ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖਿਲਾਰ ਕੇ ਤਿਣਕਾ-ਤਿਣਕਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਨੇ। ਨਾ ਆਪ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੀ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਪਿੜ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ ਕਹਿਲਾਉਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨੇ? ਕੀ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਚੌਗਿਰਦੇ ਦਾ ਹਾਸਿਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ? ਕੀ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ। ਮਿਤਰਾਂ ਦੀ, ਬੇਲੀਆਂ ਦੀ, ਯਾਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂ ਆਪਣਿਆਂ ਦੀ, ਆੜੀਆਂ ਦੀ! ਅਨਾੜੀ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਰਾਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਮਾੜਾ ਕੈਪਟਨ ਆਪਣੀਆਂ ਫੋਜਾਂ ਹੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੁੱਖ ਵੇਲੇ ਸਭ ਹੀ ਸੰਗੀ-ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਦੁੱਖ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਨਿੱਤਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਬਾਂਹ ਫੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਟਾਵਾਂ-ਟਾਵਾਂ ਹੀ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਅਜਿਹੀ ਘੜੀ ਬਾਂਹ ਫੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰ ਤਲੀ ’ਤੇ ਧਰ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ , ਪਿਆਰ ਦੀ, ਆਪਣੇਪਣ ਦੀ, ਯਾਰੀ ਦੀ, ਦੋਸਤੀ, ਮਿਤਰਤਾ ਦੀ, ਅਪਣੱਤ ਦੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿੱਦਤ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇਰੀ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਦੜੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਚਰਖਾ ਆਪਣਾ ਕਿਵੇਂ ਕੱਤੀਂ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੰਦ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪਾਈਦੀ ਹੈ।
ਯਾਰ, ਮਿੱਤਰ, ਆੜੀ, ਬੇਲੀ, ਦੋਸਤ ਤਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਜੇ ਸਹੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਐਵੇਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਸਵਾਂ ਸਵਾਂ ਲੱਖ ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਣ ਬਖਸ਼ਿਆ ਸੀ। ਜ਼ੀਰੋ ਜਿਹੇ ਮਿੱਤਰ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰੀ ਜਾਓ। ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ। ਜੀਰੋ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਮਰਜ਼ੀ ਹਿੰਦਸੇ ਨਾਲ ਗੁਣਾਂ ਦੇਈ ਜਾਵੋ, ਜਵਾਬ ਜ਼ੀਰੋ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜ਼ੀਰੋ ਵਰਗਾ ਦੋਸਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ੀਰੋ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਜੋ ਦਸਤਾਨੇ ਪਾ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਨੇ। ਦੋ ਸਿਰ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਦੇ ਨੇ। ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਰਮ-ਹਯਾ ਗੁਆ ਕੇ ਵਿਚਰਦੇ ਨੇ। ਨਿੱਤ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਬਦਲਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਗਿਰਗਿਟੀ ਰੰਗ ਬਦਲਦੇ ਨੇ। ਲੀਡਰਾਂ ਜਿਹੇ ਮਤਲਬੀ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗੰਗਾ ਗਏ ਗੰਗਾ ਰਾਮ ਜਮਨਾ ਗਏ ਜਮਨਾ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਖੇਖਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਹੱਥ ਘੁੱਟ ਕੇ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਯਾਰ ਲਈ ਰੋਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਤਲੇ ਮਨੋਂ।
ਆਓ! ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਯਾਰ ਮਿੱਤਰ ਲੱਭੀਏ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮੇਰੇ ਕਲਗੀਧਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਲੱਭਿਆ ਸੀ ਤੇ ਕਿਹਾ ਸੀ,
‘‘ ਮਿੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਹਾਲ ਮੁਰੀਦਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ।
ਤੁਧ ਬਿਨ ਰੋਗ ਰਜ਼ਾਈਆਂ ਦਾ ਓਢਣ
ਨਾਗ ਨਿਵਾਸਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣਾ।
ਸੂਲ ਸੁਰਾਹੀ ਖੰਜਰ ਪਿਆਲਾ ਬਿੰਗ ਕਸਾਈਆਂ ਦਾ ਸਹਿਣਾ।
ਯਾਰੜੇ ਦਾ ਸਾਨੂੰ ਸੱਥਰ ਚੰਗਾ ਭੱਠ ਖੇੜਿਆਂ ਦਾ ਰਹਿਣਾ।
ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਪੁਰੀ ਗਲਾਸਗੋ (ਯੂ.ਕੇ.)
ਇਹ ਖੂਨ ਪੀਨੀਆਂ ਜੋਕਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੱਟੇ ਅੰਗੂਰ ਕਹਾਣੀ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਸੀ ‘ਦਾਖੇ ਹੱਥ ਨਾ ਅਪੜੇ ਆਖੇ ਥੂਹ ਕੌੜੀ।’’ ਜਦੋਂ ਲੂੰਬੜੀ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅੰਗੂਰ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਸੀ। ਨਿੱਤ ਅਖਬਾਰਾਂ ਐਕਸੀਡੈਂਟਾਂ ਖਨੀ ਸੜਕ ਹਾਦਸਿਆਂ ਤੇ ਵਹੀਕਲਾਂ ਦੀਆਂ ਟੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹਜਾਰਾਂ ਲੋਕ ਸੜਕ ਹਾਦਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਜੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਦੋਸ਼ ਕਿਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਸੜਕਾਂ ਨੂੰ। ਇਹ ਹੈ ਇੱਕੀਵਂੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੋਚ। ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਕਾਹਲੀ ਅੱਗੇ ਖੁਦ ਅਸੀਂ ਬੇਵਸ ਹਾਂ। ਸਕੂਟਰਾਂ, ਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਖੰਭ ਲੱਗ ਗਏ ਹੋਣ। ਉਹ ਸ਼ੂਕਦੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਕੂਲੀ ਬੱਸਾਂ ਫਾਇਰ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਟਰੱਕਾਂ ਬੱਸਾਂ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਮੋਟੇ ਵਹੀਕਲ ਨੂੰ ਟਿੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਰੇਸ ਵਧਾਉਣ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਜੋਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਟਰੈਫਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰੇਆਮ ਧੱਜੀਆਂ ਉਡਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਦੇ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਲਾਇਸੈਂਸ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
Read More..
ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਆਰ. ਪੀ. ਕੌਰ
ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਛੇਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਮਾਤਾ ਨਾਨਕੀ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਵਿਸਾਦ ਵਦੀ 5, ਸੰਮਤ 1678 ਬਿਕਰਮੀ ਅਨੁਸਾਰ 1621 ਈਸਵੀ ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਆਪ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਆਪ ਦਾ ਵਿਆਹ ਦਸ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰੇ ਭਾਈ ਲਾਲ ਚੰਦ ਜੀ ਦੀ ਸਪੁੱਤਰੀ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਪ ਦੇ ਇਕੋ-ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਹੋਏ। ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਰਗੱਦੀ 43 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਸਾਖ ਵਦੀ 13, ਸੰਮਤ 1721 (1664 ਈ.) ਨੂੰ ਮਿਲੀ। ਆਪ ਸਿਰਫ ਗਿਆਰਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਹੀ ਗੁਰਗੱਦੀ ’ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਰਹੇ। ਮੱਘਰ ਸਦੀ 5, ਸੰਮਤ 1732 (1675 ਈ.) ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਆਯੂ ਹਾਲ 7 ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਹੀ ਸੀ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਫੁਹਾਰਾ ਚੌਕ, ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ ਵਿਖੇ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਕੇ ਜੋਤਿ ਜੋਤ ਸਮਾਏ।
Read More..
ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਡਾ. ਸਰੂਪ ਸਿੰਘ ਅਲੱਗ
(1563 ਤੋਂ 1606 ਈ.)
ਫਿਰ ਆਈ ਘਰ ਅਰਜਨੇ ਪੁਤ ਸੰਸਾਰੀ ਗੁਰੂ ਕਹਾਵੇ॥
ਜਾਣ ਨ ਦੇਸਾਂ ਸੋਢੀਓਂ ਹੋਰਸ ਅਜਰ ਨ ਜਰਿਆ ਜਾਵੇ॥
ਘਰ ਹੀ ਕੀ ਵਥ ਘਰੇ ਰਹਾਵੇ॥ -ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ
ਬਾਣੀ ਦੇ ਬੋਹਿਥ, ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਉਦਾਰਚਿਤਤਾ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਮਾਨਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਅਲੰਬਰਦਾਰ, ਲਾਮਿਸਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ, ਪੰਚਮ ਪਿਤਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਦੀ ਪੂਜਨੀਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਾਤਾ ਭਾਨੀ ਜੀ ਦੇ ਉਦਰ ਤੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਖੇ 15.4.1563 ਈ. ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਭੱਟਾਂ ਦੇ 121 ਸਵੱਈਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਭੱਟਾਂ ਨੇ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਸਰਬਪੱਖੀ ਉਪਮਾ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ 21 ਸਵੱਈਏ ਰਚੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪ ਦੇ ਸਹਿਜ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸੁਹਜ ਪੂਰਣ ਵਰਨਣ ਹੈ। ਭੱਟਾਂ ਨੇ ਇਹ ਲਿਖ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਤਿਕਥਨੀ ਤੋਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਕਿ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਖੁਦ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਹਿਤ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਵਿੱਚ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪ ਅਕਾਲਪੁਰਖ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋ ਗਏ। ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਪਿਤਾ,
Read More..
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਹਨ੍ਹੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰੋ ਰੁਸ਼ਨਾਈ ਬੱਚਿਓ
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬੱਚਿਓ।
ਜਿਹੜੇ ਬੱਚੇ ਮਨ-ਚਿੱਤ ਲਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦੇ,
ਉਹੀ ਉੱਚੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸਰ ਕਰਦੇ,
ਸੰਸਾਰ ਦਿੰਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਬੱਚਿਓ।
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ….।
ਜਿਹੜਾ ਬੱਚਾ ਵਿੱਦਿਆ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ,
ਉਹ ਮਨਭਾਉਂਦੇ ਉਹੀ ਕੁੱਝ ਬਣ ਜਾਂਦਾ।
ਰੱਬ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਉਸਦਾ ਸਹਾਈ ਬੱਚਿਓ,
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ।
ਜਿਹੜਾ ਬੱਚਾ ਵਿੱਦਿਆ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿੰਦਾ,
ਸਾਰਾ ਜੱਗ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਕੰਮਾ ਹੈ ਕਹਿੰਦਾ।
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਰੱਖੇ ਸਫਾਈ ਬੱਚਿਓ,
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ
ਕਮੀ ਜੋ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਵੋ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਲਵੋ।
ਸੱਚ ਗੱਲ ‘‘ਸ਼ਾਇਰ’’ ਨੇ ਹੈ ਸੁਣਾਈ ਬੱਚਿਓ
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ…..।
ਜਸਵਿੰਦਰ ਸ਼ਾਇਰ
ਵਿੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹਾ ਦੇ ਅੰਮੀਏ ਨੀ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਨ ਸਕੂਲੇ ਹੁਣ ਜਾਣਾ, ਵਿੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹਾ ਦੇ ਅੰਮੀਏ,
ਨੀ ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਫਲ ਬਣਾਉਣਾ, ਵਿੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹਾ ਦੇ ਅੰਮੀਏ।
ਕੱਢ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁੜੀ, ਮੁੰਡੇ ਵਾਲਾ ਸ਼ੱਕ ਮਾਂ,
ਵਿੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਮੇਰਾ ਵੀ ਤਾਂ ਹੱਕ ਮਾਂ,
ਨੀ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ ਘੱਟ ਨ੍ਹੀਂ ਕਹਾਉਣਾ।
ਵਿੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹਾ…।
ਪੜ੍ਹ-ਲਿਖ ਕੇ ਮੈਂ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਣਾਵਾਂਗੀ,
ਤੇਰੇ ਵਾਂਗੂ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਚਿੱਠੀ ਨਾ ਪੜ੍ਹਾਵਾਂਗੀ।
ਮਾਂ ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ ਮੈਂ ਅਨਪੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਕਹਾਉਣਾ,
ਵਿੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹਾ….।
ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਘੁੰਮੇ ਤਸਵੀਰ ਨੀ,
‘‘ਪਪਰਾਲੇ’’ ਤੋਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਭੇਜੂ ਮੇਰਾ ‘‘ਸ਼ਾਇਰ’’ ਵੀਰ ਨੀ,
ਖੁਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਹੈ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ।
ਵਿੱਦਿਆ ਪੜ੍ਹਾ….।
ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਆਖਦੇ ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਆਖਦੇ ਤਰਸ ਇਹਦੇ ’ਤੇ ਖਾਓ ਲੋਕੋ,
ਇਹਦੀ ਮਿੱਟੀ ਹਵਾ ਪਾਣੀ, ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਲੋਕੋ।
ਕੂੜਾ ਕਰਕਟ ਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ,
ਮਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਤੁਸੀਂ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਲੁੱਟੀ ਜਾਂਦੇ।
ਪੱਲੇ ਥੋਡੇ ਕੀ ਕੁੱਝ ਪਾਉਂਦੀ, ਝਾਤ ਜ਼ਰਾ ਤਾਂ ਮਾਰੋ ਲੋਕੋ,
ਇਸਦੀ ਕੁੱਖ ਦੀ ਮੰਗੋ ਖੈਰ ਇਸਦੀ ਹਿੱਕ ਨੂੰ ਠਾਰੋ ਲੋਕੋ।
ਪਾਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿੰਡੇ ਨੂੰ ਸੰਵਾਰੋ ਅਤੇ ਸਜਾਓ ਲੋਕੋ,
ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਆਖਦੇ।
²ਨਦੀਆਂ ਨਾਲੇ ਨਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਹੈ,
ਪਿੰਡ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਗੰਦਾ ਪਾਣੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਉਣਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੂ-ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਸਤੇ ਕੋਈ ਛੱਪੜ ਨਵਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ,
ਬਹਿ ਕਿਨਾਰੇ ਲੀੜਾ ਕੱਪੜ ਭੁੱਲ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਧੋਣਾ ਹੈ।
ਕਾਰਖਾਨੇ ਤੇ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਬਾਹਰ ਲਗਾਓ ਲੋਕੋ,
ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਆਖਦੇ।
ਨਹਿਰਾਂ-ਸੜਕਾਂ ਖੇਤ ਕਿਨਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਕਰੋ,
ਵਧਦੀ ਅਬਾਦੀ ਹੈ ਬਰਬਾਦੀ ਇਸ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੋ।
ਵਾਤਾਵਰਣ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਉਣਾ ਪੱਕੇ ਇਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਓ,
ਜਿੰਨੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੇ, ਥਾਂ-ਥਾਂ ਇਹ ਲਿਖ ਕੇ ਲਾਓ,
ਗੰਦੀਆਂ ਗੈਸਾਂ ਮਿੱਟੀ ਘੱਟਾ ਰਲ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਘਟਾਓ ਲੋਕੋ
ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਆਖਦੇ…।
ਹਵਾ ਦਾ ਜੋ ਮਹੱਤਵ ਹੈ ਕੀਹਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ,
ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਜਾਨ ਨਹੀਂ।
ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਇਸਨੂੰ ਰੱਖੀਏ ਥੋਡਾ ਕਿਉਂ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ?
ਲਾਪ੍ਰਵਾਹੀ ਤੁਸਾਂ ਜੇ ਕੀਤੀ-ਰਹਿਣਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ।
‘ਅਮਰੀਕ ਤਲਵੰਡੀ’ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗੂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਓ ਲੋਕੋ,
ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਆਖਦੇ….।
ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਤਲਵੰਡੀ
ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਉਮਰ ਲਈ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੱਪੜੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗਰਮੀ-ਸਰਦੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਨੂੰ ਉਭਾਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੱਪੜੇ ਉਹੀ ਪਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ। ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਉਮਰ, ਵਰਗ, ਸਰੀਰਕ ਆਕਾਰ, ਕੰਮ-ਧੰਦੇ, ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਉਮਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ ਇਹ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਨਵਜਾਤ ਬੱਚੇ ਲਈ
* ਨਰਮ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਹੀ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੂਬੀਆ, ਵਾਇਲ ਆਦਿ ਗਰਮੀਆਂ ਲਈ ਅਤੇ ਫਲਾਲੈਨ, ਸੰਪੰਨ ਗਲੇਜਡ ਕਾਟਨ ਆਦਿ ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
* ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਧੌਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣਵਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧੋਣ ਨਾਲ ਇਹ ਖਰਾਬ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ।
* ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਸਿਲਾਈ ਅਜਿਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਲਾਹੁਣ ਵਿੱਚ ਅਸਾਨੀ ਰਹੇ।
* ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਫੀਤੇ, ਲੈਸ, ਬਟਨ ਆਦਿ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾ ਸਕਣ।
* ਬੱਚੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੰਗ ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।
* ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਲਾਸਟਿਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
Read More..
ਸਾਲ ਭਰ ਕਰੋ ਟਮਾਟਰਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਉਤਪਾਦਨ ਪੱਖੋਂ ਟਮਾਟਰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਬਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਫਸਲ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘੱਟ ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਖੇਤੀ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਟਮਾਟਰ ਵਿੱਚ ਵਿਟਾਮਨ ਏ ਅਤੇ ਸੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਫਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪਕਾ ਕੇ, ਡੱਬਾਬੰਦੀ ਕਰਕੇ, ਅਚਾਰ, ਚਟਨੀ, ਸੂਪ, ਕੈਚੱਪ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਪਕਾ ਕੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਲਵਾਯੂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ-ਇਹ ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਮੁੱਖ ਫਸਲ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਰਾ ਨਾ ਪਵੇ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹਲਕੀ ਦੋਮਟ ਭੂਮੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਨੱਤ ਕਿਸਮਾਂ-ਟੀ.ਐੱਚ-802, ਟੀ-ਐੱਚ-2312, ਪੰਜਾਬ ਉਪਮਾ, ਕੈਸਲ ਰੌਕ, ਪੰਜਾਬ ਟਰਾਪਿਕ, ਐੱਸ-12, ਪੰਜਾਬ ਐੱਨ.ਆਰ-7 ਪੰਜਾਬ ਕੇਸਰੀ, ਪੰਜਾਬ ਛੁਹਾਰਾ।
ਦੋਗਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ-ਟੀ-ਐੱਚ-1
ਬਿਜਾਈ-ਇਸ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬੀਜ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਰਸਰੀ ਵਿੱਚ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੌਦੇ 4 ਤੋਂ 5 ਹਫਤੇ ਭਾਵ 10 ਤੋਂ 15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੇ ਹੋ ਜਾਣ ਉਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
Read More..
|
